tag:blogger.com,1999:blog-66909522012-01-27T16:30:06.877+05:30Footsteps in the sands of timeவே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.comBlogger3281100tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-65020805128897574822011-12-21T08:30:00.002+05:302011-12-21T08:35:32.149+05:30

'அறுபதுகளில் 'எழுத்து'வில் சி.சு.செல்லப்பாவால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட புதுக்கவிதைப் பிரவேசம் என் போன்ற மரபுக்கவிதை ரசிகர்களுக்கு எரிச்சலை ஊட்டியது. புதுக்கவிதை புரியவில்லை என்ற குறை பலருக்கும். அப்போது 'ஞானரதத்தி'ல் வந்த 'உரிப்பு' என்ற ஓரு புதுக்கவிதை என்னை ஈர்த்தது. "இந்த நகரச்சுவர்கள் நகராத பாம்புகள் அடிக்கடி வால்போஸ்டர் தோல் வளர்ந்து தடித்துவிட

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-35615892826462477552011-12-09T08:51:00.003+05:302011-12-09T09:09:53.176+05:30

<!--[if gte mso 9]> Normal 0 false false false EN-US X-NONE TA MicrosoftInternetExplorer4 <![endif]--><!--[if gte mso 9]>

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-16482288373668270142011-11-15T07:50:00.003+05:302011-11-15T08:06:39.057+05:30

1940களில் மொழிபெயர்ப்புப் படைப்புகளுக்கு திடீரென்று ஒரு மவுசு ஏற்பட்டது. ஆனந்தவிகடன், கல்கி போன்றவை இந்தி, வங்காளி, மராத்தி மொழிக் கதைகளை போட்டி போட்டுக் கொண்டு மொழி பெயர்த்து வெளியிட்டன. அம்மொழி நாவல்களும் வெளியாகி மக்களின் அமோக வரவேற்பைப் பெற்றன. அதற்கு முன்பே க.நா.சு ஜர்மனி, ஸ்வீடிஷ் போன்ற மேலை நாட்டு மொழி நாவல்களை, அநேகமாக அனைத்து உலக நாவல்களையும் அசுர வேகத்தில் மொழி பெயர்த்துத் தள்ளினார்.

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-36803934990919541282011-11-07T08:39:00.002+05:302011-11-07T08:48:21.402+05:30

காவல்துறை அதிகாரிகளில் படைப்பாளிகள் அறியப்படுவது புதிதல்லதான். ஆனால் அவர்களில் எத்தனைபேர் இலக்கியவாதிகளால், வாசகர்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதுதான் முக்கியம். இயல்பிலேயே படைப்புத்திறன் அமைந்தவர்களைவிட பதவி காரணமாய் எழுத்தாளர்களாக ஆக்கப்பட்டவர்களே அதிகம். புதுமைப்பித்தனின் மேதமையை வெகு சீக்கிரமே உணர்ந்து, விவாதத்திற்குள்ளான அவரது 'சாபவிமோசனம்' போன்ற கதைகளை வெளியிட்டு

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-87744741397142448662011-10-19T08:32:00.003+05:302011-10-19T08:55:30.065+05:30

அக்டோபர் 1968ல், கவிஞர் சி.மணியின் 'நடை' முதல் இதழில் கண்ணன் என்பவர் 'அகவன் மகளும் அகவும் மயிலும்' என்றொரு கட்டுரை எழுதி இருந்தார். கவிஞர் சுரதாவின் 'தேன்மழை' என்னும் கவிதைத் தொகுப்பில் 'மயில்' என்னும் கவிதையின் முதல் வரியான, 'அகவும் மயிலே! அகவும் மயிலே!' என்பதை குறுந்தொகையில் வரும் ஒளவையாரின் கவிதையின்முதல் வரியான'அகவன் மகளே! அகவன் மகளே!' என்பதுடன் ஒப்பிட்டு எழுதப்பட்ட விமர்சனக் கட்டுரை அது.

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-84494709177446964972011-10-11T08:52:00.003+05:302011-10-11T09:04:39.815+05:30

அண்மையில் பவள விழாக் கண்ட கவிஞர்.சிற்பி பாலசுப்பிரமணியன் அவர்கள் என்னுடைய கல்லூரித் தோழர். அண்ணாமலைப் பல்கலையில் 1954ல் அவர் தமிழ் ஆனர்ஸ் படித்த அதே காலத்தில் நான் பி.எஸ்.சி கணிதம் பயின்றேன். ஒரே விடுதியில் வெவ்வேறு சிறகுகளில் தங்கிப் படித்தோம். அவருடைய வகுப்புத் தோழரும் எங்கள் வட்டாரத்துக்காரருமான 'மருதூர் இளங்கண்ணன்'(பாலகிருஷ்ணன்) என்ற நண்பர் மூலம் தான் எனக்கு சிற்பியின் அறிமுகம்கிட்டியது.

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-34984993526336640442011-10-07T08:55:00.002+05:302011-10-07T09:09:18.250+05:30

சென்னை சென்றபோதெல்லாம் நான் தவறாமல் சந்தித்த இலக்கிய நண்பர்-திரு.ஒய்ஆர்.கே.சர்மா என்பவர். நண்பர் பி.ச.குப்புசாமி அவர்கள் மூலம்அறிமுகமானவர். அவருக்கு எல்லா எழுத்தாளர்களிடமும் நெருக்கமான பழக்கம்உண்டு. ஜெயகாந்தனின் அணுக்கக் குழுவினரில் ஒருவர். எல்லா இலக்கியப்பத்திரிகைகளுடனும், 'தமிழ்ப் புத்தகாலயம்' போன்ற பதிப்பகங்களுடனும்தொடர்பு உடையவர். சென்னையில் நடக்கும் எல்லா இலக்கியக் கூட்டங்களிலும்அவரைப்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-14744036047326277552011-10-01T08:30:00.003+05:302011-10-01T08:48:02.528+05:30

“நினைவுப்பாதை” முற்றிலும் ஒரு மாறுபட்ட வாசிப்பாகவே எனக்கு அமைந்தது. இப்பொழுது கூட அக்கதையில்(கதையா?) வரும் கதாபாத்திரங்களின் பெயர்கள் நினைவிருக்கிறதே தவிர அவற்றின் தன்மைகள் விளங்கவில்லை எனக்கு. மேலும் பெரும்பாலான இடங்களில் வார்த்தை விளையாட்டு காணப்படுகிறது. அதுவே வேண்டுமென்றே திணிக்கப்பட்டது போல் தெரியவில்லை. அவர் எழுத்து நடையே அப்படிதானா? என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது" - நகுலனின் 'நினைவுப்பாதை'

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-75540180503281757382011-09-22T08:21:00.002+05:302011-09-22T08:27:30.884+05:30

'கணையாழி' தொடங்கிய 1965ஆம் ஆண்டின் இறுதியில், திரு. அசோமித்திரன்அவர்களை சென்னை பெல்ஸ் ரோடில் இருந்த கணையாழி அலுவலகத்தில் தான்முதன்முதலாகச் சந்தித்தேன். அப்போது அவர் கணையாழியின் சென்னை பொறுப்பாளராக இருந்தார். கணையாழியின் முதல் இதழ் முதல் பெற விரும்பி, என்னிடம் இல்லாத இதழ்களை வேண்டி அவரைச் சந்தித்தேன். கைவசம் இருந்த முன் இதழ்களைத் தந்து, விட்டுப்போனவற்றைப் பெற்றுத் தருவதாகச் சொல்லி அப்படியே பிறகு

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-36827039203650800952011-09-17T08:36:00.004+05:302011-09-17T08:59:38.069+05:30

எனது எழுத்தார்வத்துக்கு முதலில் தூண்டுதலாக இருந்தவர் திரு.அகிலன் என்றால், அதனைத் தீவிரப்படுத்தியவர் திரு.ஜெயகாந்தன் அவர்கள். 1957ல்தான் அவரது படைப்பை நான் ‘சரஸ்வதி’ இதழில் படித்தேன். பிறகு ‘ஆனந்தவிகடனி’ல் வந்த முத்திரைக் கதைகளும், குறுநாவல்களும், தொடர் நாவல்களும் என்னை அவரது தீவிர ரசிகனாக ஆக்கின. அதற்குப் பிறகு புதுமைப்பித்தனைப் படிக்க நேர்ந்த போது, ஜெயகாந்தன் அவரது வாரிசாகவும், அவரது இடத்தை

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-10038664042054393772011-09-08T08:05:00.001+05:302011-09-08T08:10:34.211+05:30

சென்னை செல்லும்போதெல்லாம் இலக்கியப் பத்திரிகை அலுவலகங்களுக்குப் போய் பத்திரிகை ஆசிரியர்களைச் சந்திப்பது போல, பிரபல எழுத்தாளர்களைச சந்திப்பதும் ஆரம்ப காலத்தில் எனக்கு விருப்பமான ஒன்றாக இருந்தது. அத்தகைய சந்திப்புகள் பிறகு நட்பாகவும் நெருக்கமாகவும் வளர்ந்து இன்று வரை தொடர்கிறது. முதன்முதல் எனக்கு அமரர் - தமிழின் முதல் ஞானபீட விருதாளர் - திரு.அகிலனுடன் ஏற்பட்ட சந்திப்பு தற்செயலானது. 1957

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-16793485133570952282011-09-03T08:06:00.002+05:302011-09-03T08:16:59.341+05:30

கணையாழி 1965ல் தொடங்கப்பட்டது. ஓராண்டுக்குப் பிறகுதான் எனக்கு அது பார்க்கக் கிடைத்தது. உடனே சந்தா அனுப்பி வைத்தேன். அப்போது அதன் விலை 40 பைசா தான். அதோடு, முதல் இதழிலிருந்தே வாங்கிச் சேகரிக்கும் என் வழக்கப்படி, விட்டுப்போன இதழ்களைக் கேட்டு ஆசிரியர் கஸ்தூரிரங்கள் அவர்களுக்கு எழுதினேன். சில இதழ்களே கிடைத்தன. எஞ்சியவற்றை அதன் சென்னை அலுவலகத்தின் பொறுப்பாளரான திரு.அசோகமித்திரன் அவர்களிடம்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-86461134023082309672011-08-23T09:14:00.001+05:302011-08-23T09:16:53.606+05:30

சாகித்ய அகாதமி விருது பெற்ற, சிறந்த திறனாய்வாளர் திரு.சிவசங்கரன் அவர்களுடன் 'தாமரை' இதழின் ஆசிரியராக அவர் இருந்த போது எனக்கு ஏற்பட்ட தொடர்பு இன்று வரை கடிதம் மூலம் தொடர்கிறது. அவரும் அவரது குருநாதரான அமரர் வல்லிக்கண்ணன் அவர்களும் தங்களுக்கு வரும் கடிதங்களுக்கு உடனுக்குடன் முத்து முத்தான கையெழுத்தில் தாமே தம் கைப்பட பதில் எழுதும் பண்பிற்காக பெரிதும் பாராட்டிப் பேசப்பட்டவர்கள். இன்று

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-7485285884040496092011-08-11T18:33:00.000+05:302011-08-11T18:35:47.272+05:30

'ஆர்வி' என்கிற - 1950 -80 களில் பிரபலமாக விளங்கிய திரு ஆர்.வெங்கட்ராமன் என்கிற எழுத்தாளரை இன்றைய தலைமுறையினரில் பலர் அறிந்திருக்க மாட்டார்கள். 'கலைமகள்' ஆசிரியர் குழுவில் முக்கிய உறுப்பினரான அவர் அற்புதமான 'கதை சொல்லி'. 'சுதேசமித்திரன் வார இதழி'ல் அவர் எழுதிய 'கனவு மயக்கம்' தொடர் நாவலையும், தனி நூலாக வந்த திரை உலகப் பின்னணியில் அமைந்த 'திரைக்குப்பின்', 'யுவதி' மற்றும் வரலாற்று நாவலான '

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-84040107060919625552011-08-11T10:44:00.001+05:302011-08-11T10:48:50.506+05:30

1951ல் நான் கல்லூரியில் சேர்ந்தது முதல் 'கலைமகள்' பத்திரிகை எனக்குப் பிடித்த இலக்கியப் பத்திரிகையாக இருந்தது. பள்ளிப் படிப்பு வரை 'அணில்'. 'கண்ணன்', 'பாப்பா' போன்ற குழந்தைப் பத்திரிகைகளையே விரும்பி வாங்கிப் படித்து வந்த நான் வாங்கிய முதல் இலக்கியப் பத்திரிகை 'கலைமகள்'. அதன் ஆசிரியர் வாகீச கலாநிதி கி.வா ஜகந்நாதன் அவர்கள் தனது குருநாதர் உ.வே.சாவிறகுப் பிறகு அவரது பரிந்துரை யால் கலைமகளின்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-16449257575614815662011-08-03T08:24:00.002+05:302011-08-03T08:31:59.885+05:30

திரைப்பட ரசிகர்களுக்குத் தம் அபிமான நடிகர்களைச் சந்திப்பதில் ஆர்வம் இருப்பதைப் போல, வாசகர்களுக்கும் தம் அபிமான எழுத்தாளர்களைச் சந்திப்பதில் ஆர்வம் இருப்பது இயல்பு தான். அது போன்ற ஆர்வம் எனக்கும் வாசகனாகவும் எழுத்தாளனாகவும் ஆரம்ப நாட்களில் இருந்தது. எனவே அப்போதெல்லாம் சென்னை சென்ற நாட்களில் பல எழுத்தாளர்களைச் சந்தித்திருக்கிறேன். பத்திரிகை அலுவலகங்களுக்குப் போய் பத்திரிகை ஆசிரியர்களையும்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-51506452240149483642011-07-27T08:25:00.003+05:302011-07-27T08:36:43.754+05:30

1970 களில் புதுக்கவிதை பற்றிய வாதப் பிரதிவாதம் உச்சத்தில் இருந்தகாலகட்டத்தில், நான் ஒரு சின்ன ஊரின் உயர்நிலைப் பள்ளியில் தலைமைஆசிரியராகப் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தேன். பாடம் தவிர்த்த 'நல்லொழுக்கக் கல்வி' போன்ற வகுப்புகளில் மாணவர்களுக்கு நான் நவீன இலக்கியப் படைப்புகளையும், படைப்பாளிகளையும், சிற்றிதழ்களையும் அறிமுகப்படுத்தி வந்தேன். அப்போது 'எழுத்து'வில் சி.சு.செல்லப்பா அவர்கள், 'புதுக்கவிதை'

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-43895866655867740912011-07-20T09:35:00.002+05:302011-07-20T09:45:18.606+05:30

இதற்கு முன் எப்போதும் இல்லாத அளவில் இப்போது புத்தகப் பதிப்புகள் புற்றீசல் போல் புறப்பட்டு வாசகர்களைத் திணற அடிக்கின்றன. பரம்பரை வணிக வெளியீட்டாளர்களுக்குச் சவால் விடுவதைப் போன்று இன்றைய புதிய பதிப்பாளர்கள் அச்சு நேர்த்தியிலும் கட்டமைப்பிலும் ஆங்கில நூல்களுக்கு இணையாகப் பதிப்பித்து சாதனை புரிந்து வருகிறார்கள். அவர்கள் போக, கணினிப் பயன்பாடு வசப்பட்டதனால் கிராமங்களில் கூட, அரும்பு விடும்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-36635845860240933992011-07-14T09:22:00.002+05:302011-07-14T09:22:36.149+05:30

எனது இலக்கிய அனுபவங்கள் - 6. பத்திரிகை சந்தா வே.சபாநாயகம் கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன்பு எனக்கு அஞ்சலில் இரண்டு பத்திரிகைகள் வந்தன. ஒன்று நான் சந்தா கட்டியது; மற்றது நான் சந்தாவைப் புதுப்பிக்காமல் விட்டது.முதலாவது இதழின் ஆசிரியர் நல்ல கவிஞர். தமிழில் புலமை மிக்கவர். தமிழ் மீது கொண்ட பற்றினால் ஒரு மரபிலக்கிய சிற்றிதழைப் பத்தாண்டுகளுக்கு மேலாக பொருள் இழப்புடன் நடத்தி வருபவர். அந்தக் காலத்து ‘

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-2747490559135653232011-07-05T09:11:00.002+05:302011-07-07T21:00:20.867+05:30

விமர்சனம் ஒரு கலை. விமர்சனம் என்றதும் முதலில் நினைவுக்கு வருபவர்கள் - விமர்சனத்துக்காக அதிகமும் கண்டனக் கல்லடி பட்ட திரு.க.நா.சு அவர்களும் திரு. வெங்கட்சாமிநாதன் அவர்களும் தான். ஆரோக்கியமான அனுசரணை மிக்க விமர்சனங்கள் என்றால் நினைவில் நிற்பவர்கள் திரு.வல்லிக்கண்ணன் அவர்களும் திரு.திக.சி அவர்களும்.கறாரான, தாட்சண்யம் கருதாத விமர்சனம், முன்னவர் இருவருடையதும். 'கடிதோச்சி மெல்ல எறிக' என்ற பண்பு

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-17371520670802571392011-06-30T09:16:00.001+05:302011-06-30T09:18:56.245+05:30

'எடிட்டிங்' என்கிற 'பிரதியைச் செப்பனிடுதல்' பத்திரிகை ஆசிரியரின்தலையாய உரிமை ஆகும். அது தேவையானதும் ஆகும். மேலை நாடுகளில்பதிப்பாளர்கள் அதில் அதிகமும் கவனம் காட்டுகிறார்கள். இதற்கென்றேஒவ்வொரு பதிப்பகமும் தனித்திறமை மிக்க எடிட்டர்களை வைத்திருப்பார்கள்.எவ்வளவு பெரிய எழுத்தாளரானாலும் இவர்களது கண்டிப்புக்குத் தப்ப முடியாது.தமது வெளியீடு தரமாக அமைய வேண்டும் என்பதில் அவர்கள் காட்டும்அக்கறை பிரமிப்பானது.

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-21143154251673756132011-06-23T20:08:00.001+05:302011-06-23T20:10:37.577+05:30

எழுத்தாளர் அனுப்பும் கதை அல்லது கட்டுரையின் தலைப்பை, தனதுரசனைக்கு அல்லது வாசகரது ரசனைக்கு ஏற்றது என ஆசிரியர் கருதுவதற்குஏற்ப மாற்றுவது ஆசிரியரின் இன்னொரு உரிமையாகும். சில சமயம் மாற்றப்படும்தலைப்பு எழுத்தாளருக்கு உவப்பானதாகவும் அமைந்து விடுவதுண்டு. அநேகமாகஎழுத்தாளர் முகம் சுளிப்பதாகவே மாற்றம் அமைவதுதான் யதார்த்தம். அதேசமயம் வாசகருக்கும் உவந்ததாகவும் அமைந்து விடலாம். ஆனால் படைப்பாளிமுகம்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-1091938067624496752011-06-14T08:49:00.003+05:302011-06-14T08:54:31.916+05:30

'படைப்புகளைச் சுருக்கவோ திருத்தவோ ஆசிரியருக்கு உரிமை உண்டு'என்று அநேகமாக எல்லா பத்திரிகைகளும் குறிப்பிடுவதுண்டு. 'தன் படைப்புகளில்கை வைக்கக்கூடாது' என்று கறாராகச் சொல்லும் எழுத்தாளர்களும் உண்டு.பத்திரிகையின்கொள்கை, பக்க அளவு காரணமாக படைப்புகளைச் சுருக்கவோ,பகுதிகளை வெட்டவோ நேர்வதைப் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. ஆனால் எழுத்தாளர்எழுதாததை - தன் கருத்தாக ஆசிரியர் சொல்ல நினைப்பதை - தான்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-11112779972067245282011-06-09T09:33:00.002+05:302011-06-09T09:36:52.154+05:30

'தன் மனைவிக்கு மாற்றானிடம் பிறந்த குழந்தையைத் தன் குழந்தைஎன்று கொண்டாடுவது மாதிரி, பிறரது கதையைத் திருடி எழுதி தன் கதைஎன்று சொல்வது பேடித்தனம்' என்று சொன்ன புதுமைப்பித்தன் - இந்தத் திருட்டை'இலக்கிய மாரீசம்' என்ற ஒரு புதுப் பிரயோகத்தால் வருணித்தார். பின்னாளில்அவர் மீதும் அத்தகைய குற்றச்சாட்டும், அதன் பேரில் நிகழ்ந்த வாதப் பிரதிவாதங்களும் இலக்கிய உலகில் பிரசித்தம். இத்தகைய 'இலக்கிய மாரீசம்'

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-15617375408475038622011-06-04T07:41:00.002+05:302011-06-04T07:45:05.402+05:30

1. கேள்வி (எழுத்து): முந்நூறு கதைகள் எழுதிய நீங்கள், 'சிறுகதை உருவம்'என்கிறார்களே, அதைப் பற்றித் திட்டமாகச் சொல்ல முடியுமா? பதில்: உண்மையை அப்பட்டமாகச் சொல்வதென்றால், இன்றுவரை எனக்குசிறுகதை உருவத்தைப் பற்றி ஒன்றுமே தெரியாது. நான் கதைகளை எழுதும்போது அதைப் படிக்கப் போகிற மக்களைப் பற்றிய பிரக்ஞை கூட எனக்குக்கிடையாது. எங்கேயோ தொடங்கி ஒரே ஓட்டமாக ஓடி கதையை எங்கோமுடிப்பேன். அதில் விழுந்ததுதான் அதன்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-73291550341721204922011-05-31T08:25:00.001+05:302011-05-31T08:28:20.295+05:30

1. என்னுடைய எழுத்தில் நான் அதிகமாகக் கையாள்வது மனித உணர்ச்சிகள்தாம். சமூகம், நாடக மேடையில் 'காட்சி ஜோடனையாக' மட்டும் இருந்தால்போதும். அதுவே நாடகமாக வேண்டாம். இந்தக் கருத்தின் அடிப்படையில்தான்என்னுடைய எல்லாக் கதைகளும் நாவல்களும் எழுதப் பட்டிருக்கின்றன.மனிதனுடைய உணர்ச்சிகளுக்கும், அவனுடைய விசித்திரப் போக்குகளுக்கும்தான் நான் முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறேன்.2. அன்றாடம் சந்திக்கும் பஸ் ரயில் பிரயாணிகள்,

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-7322498368051892442011-05-21T08:49:00.002+05:302011-05-21T08:53:46.992+05:30

'மண்ணையும், மண்ணின் மக்களையும் நேசிக்கும் ஒருவர் படைப்பாளியாக அமைந்து விட்டால்,அது அவருடைய மண்ணுக்குக் கிடைத்த கொடை! மொழிக்குக் கிடைத்த பரிசு. இலக்கியத்துக்குக் கிடைத்த பேறு' என்கிறார் கவிஞர் புவியரசு. அப்படித் தமிழ் இலக்கியத்துக்குக் கிடைத்த பேறுகளில் ஒருவர் சூர்யகாந்தன். வாழ்க்கையைக் கூர்ந்து அவதானிக்கும் பார்வையும், வாழ்வின் வலி கண்டு உருகும் மனிதநேய மும் அவருக்கு அமைந்திருப்பதால் அவரது

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-69594112732751593482011-05-16T08:46:00.000+05:302011-05-16T08:48:44.695+05:30

1. கேள்வி (தீபம்): தாங்கள் எழுத்தாளர் வாழ்க்கையைப் பெரிதும்விரும்புகிறீர்களா? பதில்: இந்தக் கேள்விக்கு எப்படி விடை சொல்லுவது? எழுத்துக்குமுக்கியத்துவம் கொடுத்தால் பிழைப்புக்கு முக்கியத்துவம் குறையும்.பிழைப்புக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தால் எழுத்துக்கு முக்கியத்துவம்குறையும். இந்த இரண்டையும் சரிகட்ட முயன்று கொண்டிருக்கிறேன்.2. கேள்வி: எந்த நேரத்தில் அதிகம் எழுதுகிறீர்கள்? பதில்: பெரும்பாலும்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-60541525388666650552011-05-10T09:31:00.000+05:302011-05-10T09:33:09.597+05:30

1. எனக்கு எழுதணுமென்னு ஒரு உந்துதல் வந்ததில்லாதே எழுத மட்டேன்.ஊற்று வற்றிப்போனா அதுக்கு நம்மொ பொறுப்பில்லெ. அதுக்கு நான்வருத்தப்படவுமில்லே. பின்னாலே எழுத முடியாத ஒரு காலமும் வந்தது.என்னதான் உந்தித் தள்ளினாலும் எழுத முடியாது. எழுத முடியலேன்னுநான் வருத்தப்படவே இல்லை.2. என் நாவல்களில் மதப்பிரச்சாரம் கூடவே கூடாது என்று கண்டிப்போடுதான் எழுதியிருக்கிறேன். நான் பைபிள் பிரச்சாரம் நெறையவே செய்திருக்கேன்.

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-40237595782025421532011-05-02T09:37:00.001+05:302011-05-02T09:43:12.107+05:30

1. மௌனிக்கு அவரது வீடே உலகம். எனக்கோ உலகமே வீடு. நான் ஒரு கிராமத்துக்காரன். என் அனுபவத்தில் கால்வாசியைக்கூட நான் இன்னும் எழுதி முடிக்கவில்லை. 2. மௌனி குறைவாக எழுதியதால் அவர் எழுத்தில் அடர்த்தி அற்புதமாய் அமைந்திருந்தது. நான் நிறைய எழுதுவதால் நீர்த்துப்போன எழுத்துக்களை எழுதுகிறேன் என்பது நகரத்தில், தனிமையிலிருக்கிற சித்தம் போக்கு சிவன் போக்கு மனம் படைத்தவர்களின் சிந்தனையாக இருக்கலாம். மக்கள்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-69988748061029520642011-04-25T09:35:00.001+05:302011-04-25T09:38:06.588+05:30

1. கேள்வி (சுபமங்களா): பிறந்தது யாழ்ப்பாணம், குடும்பமாகி வாழ்ந்ததுமட்டக்களப்பு. ஆனால் உங்கள் எழுத்துக்கள் யாழ்ப்பாணத்தை மையமிட்டேஇருக்கின்றன. இது திட்டமிட்டு செய்யப்பட்டதா? பதில்: 'தீ' நாவல் மட்டக்களப்பு சூழலை வைத்து எழுதியபோதிலும்மட்டக்களப்பு பழக்க வழக்கங்களையோ சொற்களையோ போட்டு அதற்கொருபிராந்தியத் தன்மையை நான் கொடுக்கவில்லை. ஆனால் பிராந்தியத் தன்மைகொடுத்து செய்யப்பட்டது அனைத்துமே

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-34099197338103474832011-04-20T08:59:00.002+05:302011-04-20T09:10:18.553+05:30

1. நான் எழுத்துலகில் வந்து சிக்கிக்கொண்டவன். இந்த உலகத்தின் சௌக்கியங்கள் என் பிறப்பின் காரணமாக என் காலடியில் கொட்டிக் கிடந்தபோது அவற்றை எட்டி உதைத்துவிட்டு, தீக்குளிப்பதற்காகவே நஞ்சு நிறைந்த எழுத்தை அள்ளிப் போட்டுக் கொண்டு இலக்கிய உலகத்துக்கு வந்த நான், இப்போது தீயைக் கண்டு அஞ்சவில்லை. தீமையைக் கண்டே அஞ்சி அலறுகிறேன். இதனலேயே சிக்கிக்கொண்ட தவிப்பொடு, மீள வழி இருந்தாலும் கூட மீளப்பிடிக்காமல்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-39452466513034182582011-04-11T08:40:00.001+05:302011-04-11T08:43:43.010+05:30

1. என் கதைகளில் என்னையே தேடினேன். நான் கேட்டதையும், பார்த்ததையும்,பேசியதையும், சுவைத்ததையும், தொட்டதையும், விட்டதையும், அறிந்ததையும்,சிந்தைசெய்ததையும்தான் எழுதினேன்.2.ஆரணி குப்புசாமி முதலியார், ரங்கராஜன், வடுவூர் துரைசாமி அய்யங்கார்முதலியவர்கள் தழுவலாகவோ, சொந்தமாகவோ எழுதிய நாவல்களையும், கலைமகள், ஆனந்தவிகடன் உள்ளிட்ட மாத, வார இதழ்களையும் ஆர்வத்துடன்படித்ததால் நானும் ஏன் எழுதக்கூடாது என்ற அடங்காத

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-1360042901032983692011-03-29T08:44:00.000+05:302011-03-29T08:47:40.099+05:30

1. ஒரு நல்ல எழுத்தாளர் தான் எந்த வகை எழுத்தில் பிரகாசிப்பார் என்று தெரிந்துவைத்து அதிலே பயிற்சி செய்து சிறப்படைய முடியும். இப்படித்தான் நானும் ஒருவகை எழுத்தை தெரிவு செய்து அப்படி எழுதிக்கொண்டு வருகிறேன்.2. ஒரு சொற்தொடரை, வசனத்தை, வார்த்தையை வாசகர் ரசிக்கவேண்டும் என்பது என் விருப்பம். அவர் எழுப்பும் 'ஆ, ஓ' சத்தம்தான் ஆகக் கிடைக்காத பரிசு என்று நினைக்கிறேன்.3.முதல் எழுத்தில் நாம் விரும்பிய உருவம்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-29540469442484424312011-03-22T08:46:00.001+05:302011-03-22T08:49:46.982+05:30

1. கேள்வி: (அ.முத்துலிங்கம்) நீங்கள் உங்கள் சிறுகதைகளை தொடக்கம், நடு, முடிவு என்று ஒருவித திட்டமிடாமல் எழுதுவதாகச் சொல்கிறீகள். இது எப்படி சாத்தியமாகும்?ஜெ: நான் கம்புயூட்டரின் முன் போய் அமரும்போது ஒரு படிமம் இருக்கும் அல்லது ஒரு கவிதை போன்ற வசனம். அதிலிருந்து ஆரம்பித்துத்தான் எழுதிக்கொண்டு போவேன். ஏற்கனவே கதையை திட்டமிட்டு அது எனக்கு தெரிந்துபோனால் எழுதும் ஆர்வம் எனக்கு வடிந்துபோகும். அதில் என்ன

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-45905596049681685752011-03-18T08:42:00.002+05:302011-03-18T08:52:21.162+05:30

1. சமூக உணர்வுதான் எனக்கு முக்கியம். கதை எழுதுவது, நல்லா இருக்கிறதனாலேகதை எழுதிக்கிட்டிருக்கிறேன். ஒரு அரசியல் நடவடிக்கை மூலம் சிறப்பாகப்பணியாற்ற முடியும்னா கதை எழுதுவதை விட்டுட்டு அதுக்குத்தான் நான் போவேன்.2. எனக்குக் காலம் முழுதும் எழுத்தாளனா இருக்கணும்கிற அபிப்பிராயம் இல்லை.இந்த சூழ்நிலையில் இலக்கியத்தில் எதை வேணும்னாலும் எழுதி பணம் பண்ண முடியும். ஆனால் அதைச்செய்யக்கூடாதுன்னுதான் இருக்கேன்.3.

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-89517667724896069352011-03-07T08:41:00.002+05:302011-03-07T08:46:37.635+05:30

1.எனக்கு எழுத்தாளர் ஆகணும்கிற கனவோ, மோகமோ, வெறியோ இல்லாம, நான் எழுத்தாளர் ஆனேன். என்னுடைய எழுத்தை எந்த நோக்கத்தில் எழுதறேன்னு கேட்டா நான் சார்ந்திருக்கிற இந்த சமுதா யத்தை ரொம்ப நேசிக்கிறேன். என்னைப் பாதிக்கிற விஷயங்களை....நான் ஆக்கபூர்வமாக பகிர்ந்துக்க என் எழுத்தை ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தறேன்.2. என்னைப் பாதித்த பல விஷயங்களை அதே - பாதிப்பை வாசகரிடம்உண்டு பண்ண.... அந்தப் பாதிப்பு கோபமாக இருக்கலாம்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-79101417341986388712011-02-28T09:09:00.001+05:302011-02-28T09:12:12.404+05:30

1. Writing is the process of learning. எழுத எழுத மனித மனங்களைத்துருவித்துருவி ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். எழுத எழுத இன்னும்பக்குவம் அடைந்த மனிதனாக ஒரு படைப்பாளி மாறுகிறான் என்பதேஎன் எண்ணம்.2. டெல்லி, கல்கத்தா, மிசோரம், அருணாசலப்பிரதேஷ், மேகாலயா,நேபாள் இங்கெல்லாம் இருந்தபோது பல விதமான அனுபவங்கள் எனக்குஏற்பட்டன. பல விஷயங்களைக் கூர்ந்து கவனித்தேன். அப்போதுதான்பெண்கள் பிரச்சினைகள் பற்றி ஆழமாகச்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-86381162911133053762011-02-23T18:40:00.001+05:302011-02-23T18:44:01.357+05:30

1. 'என் எழுத்து' என்று சொல்கிறபோது, 'என்' என்கிற அகங்காரம் இல்லாத,வராத எழுத்துதான் நல்ல எழுத்து. என் கதையில் 'நான்' வரலாம். ஆனால்அந்த நான், கதைப்பாத்திரத்தின் நான்தான். எழுதுகிற என்னுடைய 'நான்'கதையில் வரக்கூடாது. எழுத்தாளரின் அகங்காரம் தவிர்த்த எழுத்தைத்தான்நான் ஏற்க முடிகிறது. நான் முயற்சி செய்வதும் அதைத்தான். என்னைப்பொறுத்தமட்டில் எழுத்தில் - கதை எழுதுவதில் மட்டுமல்ல - வாழ்க்கையில்தினசரி

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-34745020205603694882011-02-16T09:08:00.001+05:302011-02-16T09:11:47.499+05:30

1. நான் முதன்முதலில் எழுதத் தொடங்கியபோது என்னைச் சுற்றி எந்தவிதமானஆலோசகர்களும் இருக்கவில்லை. அம்மா சுடச்சுட வார்த்துப்போடும் தோசைகளைசுற்றிலும் உட்கார்ந்து உடனுக்குடன் தீர்த்துக்கட்டும் குழந்தைகளைப்போல என்பேனா உருவாக்கும் வாக்கியங்களையும் பாராக்களையும் சப்புக்கொட்டிக் கொண்டுபடிக்க ஆவலுடன் ஒரு ரசிகர்குழாம் இருக்கவில்லை. நான் தனியாக - கவனிக்கப்படாதவனாக - இருந்தேன். படிப்பிலும் சராசரியாக,

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-11030591037523947932011-02-09T08:53:00.001+05:302011-02-09T09:00:21.442+05:30

1. எழுதுவதற்கென்று ஒரு நேரம் என்றெல்லாம் எனக்குக் கிடையாது.காகிதத்தில் பேனாவை வைத்தால், கதை (அ) சிந்தனை முற்றும்வரைஎழுதிக்கொண்டே இருப்பேன்.2. எழுதியதை முழுமையாகப் படித்துப் பார்த்து சரி செய்வேன். கதையின் கருவைப் பொறுத்தே தலைப்புக் கொடுப்பது வழக்கம்.3. எனது 'ஒரே ஒரு வார்த்தை' என்ற கதையைப் படித்துவிட்டு என் அப்பாவின் நண்பர் ஒருவர், 'இது என்ன குறிக்கோளே இல்லாம,சோம்பேறித்தனத்தை வளக்கிற கதை' என்று

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-37487251392537629472011-01-28T08:45:00.001+05:302011-01-28T08:50:16.714+05:30

1. பத்திரிகைகளில் என் கதைகள் வெளிவந்ததனால் மட்டும் நான் என்னைஎழுத்தாளனக எண்ணிக்கொண்டுவிடவில்லை. நான் எழுதிவற்றைத் திருப்பிஒரு முறை படிக்கிறபோது என் நெஞ்சோடு கலக்கின்ற சுகத்தை என்னால்உணர முடிந்தது. அந்த மயக்கத்திலே என்னுள்ளே ஆண்மையாக உள்ளகலையுணர்ச்சி ஒரு வடிவம் பெற்று வெளிவருவதைக காண்கிற புதுமைஇன்பத்தை அனுபவிக்கிறேன். நானே ஒரு புதுப் பிறவி எடுப்பது போன்றஆனந்தத்தை உணர்கிறேன். என்னை நானே புதிதாக

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-10856309231747597752011-01-18T08:54:00.002+05:302011-01-18T09:03:44.877+05:30

1. 'ஏன் எழுதுகிறேன்?' என்றால் 'என்னால் எழுதாமல் இருக்க முடியாதுஎன்பதால் எழுதுகிறேன்'.2. சிருஷ்டி நியதியில் எனக்கு நான் யார் என்று தெரியாது என்பதனால், என் உருவம் எனக்குப் புலப்பட, என் உலகம் எது என்று கண்டுபிடிக்க நான் எழுத்தை நாடுகிறேன்; ஏனென்றால் அது என் வழி. ஆனால் என்னை நான் தெரிந்துகொள்ள ஏதாவது ஒரு பிரதிபலிப்புத்தான் பயன்படுகிறது; அந்தப் பிரதிபலிப்பு, பிரதிபலிப்பு என்பதாலேயே, என் நிதர்சனக்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-39200460439691154522011-01-03T09:01:00.001+05:302011-01-03T09:04:23.343+05:30

1. சிறுகதையின் இலக்கணம், அழகு, சீர்மை, கலைவெளிப்பாடு, சமூகஅக்கறை,தொனி...எத்தனை சொற்கள் இல்லை தமிழில். எல்லாம் காலத்துக்குக் காலம், கோணத்துக்குக் கோணம், இடத்துக்கு இடம் மாறும் தன்மைத்தன. மாறாத சில உண்டு. மனிதநேயம், சொல்வதில் நேர்மை....நான் வரித்துக் கொண்ட இலக்கணங்கள் அவை. அதில் சோர்வில்லை தளர்வில்லை இன்றும் எனக்கு.2. கதைகளில் நான் இன்னும் வாழ்வது புலனாகிறது. மனம் புதிய படைப்பு வேகம் கொள்கிறது.

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-17775191166010542002010-12-27T08:35:00.000+05:302010-12-27T08:37:59.562+05:30

1. 'ஒரு கவிதை அல்லது கற்பனைப் படைப்பு உள்ளுக்குள் ஆனந்தத்தைஆத்மானந்தத்தைத் தரத் தவறிவிட்டால் அது தரம் குறைந்ததாகி விடுகிறது.ஆனால் அறிவியல் படைப்பாக இருந்தால் நாம் எதிர் பார்க்கும் அதிகமானஅறிவாற்றல் செழுமையில் திருப்தி அடைந்து விடுகிறோம்' என்றுஜான் பரோஸ் குறிப்பிட்ட ஆத்மானந்தத்தை ஒரு எழுத்தாளன் என்றமுறையில் என் படைப்புகள் மூலம் ஆத்மசோதனையும் சுயஉணர்தலும் பயில்வதின் வழி நான் தேடிக்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-36381753669075381012010-12-24T09:08:00.000+05:302010-12-24T09:11:11.513+05:30

1. இலக்கியதாகம் கொண்டவனாக நான் என் வாழ்க்கையை ஆரம்பிக்கவில்லை. வறுமையான சூழ்நிலையில் வளர்ந்தேன். ஆணாதிக்கத்தின் உச்சகட்டம்தான் என் அப்பா. இங்கே என் அம்மா மட்டுமல்ல, என்னைச்சுற்றி உள்ள என் சித்தி, அத்தை, பாட்டி, ஒன்றுவிட்ட சகோதரிகள்போன்ற எல்லா பெண்களுமே ஆணாதிக்க சமூகத்தில் அழுத்தப்பட்டுவேதனைப்படுகிறவர்கள். இதற்கெல்லாம் புகலிடமாக வேறு வழி இல்லாமல்இலக்கியத்தில் போய்ச் சேர்ந்தோனோ என்று தோன்றுகிறது.

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-39583051315124991332010-12-13T09:29:00.001+05:302010-12-13T09:32:56.138+05:30

1.எழுத்தாளன் ஆக வேண்டும் என்ற துடிப்போடுதான் நான் எழுதினேன்.எழுதிப் பணம் பெற்று, பிழைப்பு நடத்த வேண்டும் - நடத்த முடியும் - என்றநோக்கத்தோடு நான் எழுதத் தொடங்கியதில்லை; இன்றும் எழுதவுமில்லை.2. எழுத்து என்னை வசீகரித்தது. அதனிடம் நான் ஆட்பட்டேன். அதைஆளும் ஆற்றலும் பெற்றேன். அதுவே எனக்கு மாண்புமிகு வெற்றியாகத்தோன்றியது. 'எழுத்து எனக்குச் சோறு போடுமா? வாக்கை வசதிகள் பெற்றுத்தருமா? பகட்டான உலகத்திலே

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-13608288525440665612010-12-05T09:35:00.001+05:302010-12-05T09:38:36.992+05:30

1. தொடக்கத்திலிருந்தே நான் ஒரு எழுத்தாளனாக இருக்க விரும்பினேன். வெற்றிதோல்வி பற்றி நான் கவலைப்படவில்லை. எழுத்தாளன் ஆகவேண்டும் என்பதேஎன் விழைவாக இருந்தது. ஏன் என்று எனக்குத் தெரியாது.2. நான் எழுத்தாளனாக இருக்க முடிவு செய்துள்ளேன். அஃது எனது வாழ்க்கைத்தொழில்; வேண்டுமானால் என் காதல்; என் வெறி; என்று - வாழ்வை உந்தித்தள்ளும் ஆற்றல் என்று அதைக் கூறலாம்.3. நான் ஹீரோ அல்ல....கிராமத்துக்காரன். மழை, மண்,

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-12342771203220914832010-11-30T08:43:00.001+05:302010-11-30T08:47:05.186+05:30

1. நான் பணத்திற்காக, பேருக்காக, பேரைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காக, நானும்இருக்கிறேன் என்று காண்பித்துக் கொள்வதற்காக, தாட்சண்யத்திற்காக, எனக்கேஎனக்காக, கொஞ்சம் எனக்கும் கொஞ்சம் உங்களுக்குமாக, சில சமயம் எதற்கு,யாருக்கு என்று தெரியாமல் - இப்படிப் பல மாதிரியாக எழுதுகிறேன்.2. எனக்குத் தெரிந்தவர்களையும், தெரிந்ததுகளையும் பற்றி எழுதுகிறேன். நான்பார்த்தவர்களையும், பார்த்ததுகளையும் பற்றி எழுகிறேன்.....

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-24816792637084378062010-11-22T08:50:00.001+05:302010-11-22T08:53:06.803+05:30

1. கேள்வி: நீங்க எழுதுகிற எழுத்து உங்களுக்குத் திருப்தியாக இருகிறதா? எல்லாமே திருப்திதான். எப்படி திருப்தி இல்லாமல் அது வெளிவர முடியும்?எழுதுகிறபோது அது பரிபூரணமாக வரும்கிற நம்பிக்கைதான். எழுதி முடித்தபிறகு அதைப் பலமுறை திருத்தி எழுதறேன். ஒரு நாவலையோ சிறுகதையையோஅச்சுக்குக் கொண்டு போறதுக்கு முன்னால் நான் அதில பரிபூரணமாக உழைக்கிறேன்.பரிபூரணமாக என்று சொல்லும்போது 'இதைப் பத்திரிகை ஆசிரியர்கள்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-32895725832548816802010-11-16T08:42:00.001+05:302010-11-16T08:45:41.285+05:30

1. எழுதியவற்றில் எப்போதுமே நான் நிறைவு பெறுவது கிடையாது. என் முக்கிய கவனம் எழுதவிருக்கும் புத்தகத்திலும், எழுத எண்ணிக் கொண்டிருக்கும் புத்தகத்திலும்தான். கதையோ நாவலோ அது அச்சுக்குப் போனதுடன் அதைப் பற்றிய உற்சாகம் மறந்து விடுகிறது. எழுதியதை நான் மீண்டும் பார்ப்பதில்லை. பார்க்கத் துணிவதுமில்லை.வாழ்க்கையில் நான் முக்கியம் எனக் கருதுவது எது, அவற்றை எந்த அளவிற்கு என் படைப்புகளில் வெளிப்படுத்தினேன்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-80334914823071984252010-11-08T08:30:00.001+05:302010-11-08T08:34:58.335+05:30

1. கேள்வி: கதைகளுக்கான கருத்து, சம்பவம் முதலியவைகளை நீங்கள் உண்மைவாழ்க்கையிலிருந்து தேர்ந்து கொள்வதுண்டா? அல்லது எல்லாம் கற்பனையா? பெரும்பாலும் சுற்றப்புறத்தார், நண்பர்கள், உறவினர்களின் வாழ்க்கையில்காணும் உண்மைச் சம்பவங்களையே கதைகளுக்குத் தேர்ந்து கொள்கிறேன். சிலசமயங்களில் கற்பனைச் சம்பவங்களும் இடம் பெற்றுள்ளன.2. கேள்வி: நீங்கள் பலதரப்பட்ட நூல்களை எழுதியிருக்கிறீர்கள். அவற்றுள்உங்களுக்கு மிகப்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-19175614148282878702010-11-02T08:52:00.001+05:302010-11-02T08:56:19.224+05:30

1. சிறுகதைகளைப் படைப்பதில் தாங்கள் கடைப்பிடிக்கும் நுணுக்க நெறிகள் யாவை? என்ன உக்தியைக் கையாளலாம் என்பது பற்றி நான் தனியே யோசிப்பது கிடையாது.நுணுக்கம், அமைப்பு இவைகளைப்பற்றியும் வரையறுத்துக்கொண்ட ஒருசட்ட வரம்புக்குள் உட்பட்டு நான் எண்ணிப் பார்ப்பதும் கிடையாது. நேரடியாக அன்றாட வாழ்வில் பெறும்அனுபவங்களை,அவற்றின் உணர்வுகளின் தூண்டுதலின் பேரில் மனத்தில் ஏற்படும் கற்பனை வளத்துடன் சேர்த்து

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-41329064272015392112010-10-25T08:11:00.001+05:302010-10-25T08:14:25.510+05:30

1. என் மனத்தால், புத்தியால், உணர்வால் நான் அறிந்து அனுபவப்படாத எதைப்பற்றியும் நான் எழுதினதில்லை.என் படைப்புகளில் கற்பனைக்கு அதிக இடம் அளிப்பதில்லை. அனுபவத்தின் அடிப்படையில் கிடைத்த யூகத்தின் துணை கொண்டே பெரிதும் எழுதுகிறேன். நான் பொறுமையாக உலகின் பேச்சைக் கேட்கிறேன். அதை என் பார்வையில் உட்படுத்திப் பார்க்கிறேன். அதனால் கிடைக்கும் காட்சியைக் கலை வடிவம் கொடுத்துப் பாரக்கிறேன்.2. என்னைப் பெரிதும்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-24850152580131746002010-10-18T08:46:00.002+05:302010-10-18T08:52:00.585+05:30

1.நான் என் அனுபவங்களை என் எழுத்தில் ஆராய்கிறேன். அவற்றில் விழுந்து கிடக்கும் திரையை அகற்ற முடியுமா என்று பார்க்கிறேன்.ரியாலிட்டியைச் சந்திப்பதும் அதை மனப்பூர்வமக ஏற்றுக் கொள்வதும் நமக்கு மிகவும் சங்கடமான விஷயம். இந்த எதிர் கொள்ளலுக்கு என்னையும் மற்றவர்களையும் தயார்ப்படுத்த முயல்பவைதான் என் எழுதுக்கள்.2.சுய அனுபவம் சார்ந்துதான் ஒரு எழுத்தாளன் எழுத முடியும் என்ற எண்ணம் எனக்கு இருக்கிறது. சிறு

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-87343834844781021682010-10-11T08:42:00.002+05:302010-10-11T08:46:23.512+05:30

1. உங்களது இலக்கியக் கொள்கை என்ன? இலக்கியம் என்பது ரசனைதான். எல்லோராலும் ரசிக்கப்படுவதால், எல்லோருக்கும் பிடித்திருப்பதால் கலை வாழ்கிறது. சாதிப்பிரச்சினையை வைத்து ஒரு கதை எழுதினேன். அந்தப் பிரச்சினை என்னைப் பாதித்தது எழுதினேன். அவ்வளவுதான் கலையில் முடியும். அதிர்ஷ்டவசமாய் கலையில் தீர்வு இருக்கலாம். எனக்கு முக்கியமானது கலைதான்.2. உங்களை வெளி உலகுக்கு பிரபலப்படுத்திய 'கடல்புரத்தில்' அச்சில்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-57511126796054485622010-10-03T09:06:00.000+05:302010-10-03T09:09:23.241+05:30

1. நான் என்னை என் எழுத்தில் கரைத்துக் கொண்டு, அதே சமயத்தில் ஒதுங்கி நின்று ரசிக்கவேண்டும் என்கிற அற்ப ஆசை கொண்டவன்.2. எனக்கு ஏற்பட்ட, நானறிந்த மற்றவர்களுடைய அனுபவங்களையுந்தாம், நான் எழுத்தில் காண முயற்சி செய்து வந்திருக்கிறேன். இதுதான் நேர்மையான விஷயம் என்று எனக்குப் படுகிறது. நான் சொல்லுகிற விஷயம் புதிது என்பதையோ அல்லது நான் எனக்காக எழுதுகிறேன் என்ற அசட்டுத்தனத்தையோ என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-57994375365427123502010-09-27T09:38:00.002+05:302010-09-27T09:41:43.878+05:30

1. நான் என் கதைத் தொகுப்புகளுக்கு முன்னுரை எழுதுவதில்லை. கதையில் சொல்லாததையா முன்னுரையில் சொல்லிவிட முடியும்?2. கதை எழுதுவதற்கு முன்பு நான் கடிதங்கள்தான் எழுதிக் கொண்டிருப்பேன். பத்துப் பக்கம் இருபது பக்கம்கூட எழுதுவேன். ஒரே நாளில் எழுத மாட்டேன். தினமும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் எழுதுவேன். பின்னாளில் என் எழுத்துக்களுக்கு ஒரு ஸ்டைல் உருவானதென்றால் அதற்கு இந்தக் கடிதங்களே காரணம்.3. கோபல்ல கிராமம் எழுத

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-75932375423919006872010-09-20T08:31:00.003+05:302010-09-20T08:38:27.314+05:30

1. லா.ச.ராவுக்குப்பின் தமிழ் இலக்கியத்தில் உங்கள் மொழிநடை(style) மிகவும் தனித்துவமானது என்பது பற்றி? என்னோட 'ஸ்டைல்' எனக்குத் தடையா இருக்குன்னுதான் நெனக்கிறேன். என்னை அது கட்டிப் போடுது. இது யாருக்கும் நடக்கக்கூடாதுன்னு நெனக்கிறேன். எந்த ஒரு எழுத்தாளனின் ஸ்டைலும் அவனைக் கட்டிப் போடக் கூடாது. நானே ஒரு பிரத்தியேக பாஷையை உருவாக்கி, அதற்குள் சிக்கிக் கொண்டேன்னுதான் சொல்லணும். நானே அதிலிருந்து விடுபட

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-4183786018695234512010-09-15T08:21:00.001+05:302010-09-15T08:23:47.295+05:30

1. எந்த நேரத்தில் எழுதுவீர்கள்? குறிப்பிட்ட நேரம் ஒன்றுமில்லை. இரவோ பகலோ எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். பெரும்பாலும் விடியற்காலையில் எழுதுவதுண்டு. மத்தியான நேரத்தில் நண்பர்களுடன் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதும் எழுதிக்கொண்டிருப்பதுண்டு. மத்தியானத்துக்குப் பின் எழுதுவதில்லை. இரவில் கொஞ்ச நேரம் எழுதுவது பின் படிப்பதுதான் வேலை. 2. எப்படி எழுதுவீர்கள்? தொடங்கும்போது முன்பு

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-32961843810114337682010-09-05T09:06:00.000+05:302010-09-05T09:09:01.268+05:30

சிறந்த சமூக சிந்தனையாளரும் படைப்பாளியுமான திரு.சங்கமித்ரா அவர்களோடு ஒருதடவை பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, ''உங்கள் சுயசரிதையை எழுதி விட்டீர்களா?'' என்று கேட்டார். ''சுயசரிதை எழுதுமளவிற்கு நான் என்ன பெரிய ஆளா? காந்தி நேரு போல என் வாழ்க்கை என்ன பிறருக்கு வழிகாட்ட வல்லதா?'' என்றேன். ''அப்படியல்ல. பெரிய ஆளாய் இருந்தால்தான் எழுத வேண்டுமா? ஒரு புழு கூட தன் வரலாற்றை எழுதலாம். அதிலிருந்து நாம் பல புதிய

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-49459327079713296912010-08-26T08:47:00.001+05:302010-08-26T08:50:41.238+05:30

எம்.ஏ.நுஃமானின் 30-12-1984 சந்திப்பின்போது; --------------------------------------------------------------------- 1. கேள்வி: நீங்கள் எப்படிக் கதை எழுதுகிறீர்கள்? மனதில் தோன்றுகிறவை, கற்பனையானவை, திடீரென்று எழும் கருத்துக்கள் - எல்லாம் ஒரு நோட்டில் குறித்து வைக்கிறேன். எழுதும்போது அதில் சில எனக்கு உபயோகப்படும். எனது கதைகளை நான் ஒரே இருப்பில் எழுதி முடித்து விடுகிறேன். ஒரே இருப்பில்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-55643361107377932562010-08-09T08:59:00.001+05:302010-08-09T09:05:46.001+05:30

1. கேள்வி : நடை ஒன்றை ஆரம்பம் முதல் நீங்க கையாள ஆரம்பிச்சீங்க. இது மற்ற தமிழ் இலக்கியங்களைப் படிச்சு அதில் வருகிற வர்ணனைகளில் சலிப்பு ஏற்பட்டு 'நாம் இதையெல்லாம் விட்டுவிட்டு வேற ஒரு ஸ்டைல்ல அப்படியே அடிக்கணும்' - என்கிற மாதிரி திட்டமிட்டு உங்க நடையை அமைத்துக் கொள்வதில் ஒரு முயற்சி எடுத்துக்கிட்டீங்களா? ஆமாம், எடுத்துக்கிட்டேன். அதுக்கு முக்கியமான தூண்டுகோல் புதுமைப்பித்தன். அப்புறம் கு.ப.ரா,

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-89294606812299860502010-07-26T20:02:00.002+05:302010-07-26T20:08:38.917+05:30

1. நான் பகலில் முக்கியமாக அதிகாலையில் எழுதும் பழக்கமுள்ளவன். எழுதும்போது கண்டிப்பாகத் தனிமை வேண்டும். அந்த வேளைகளில் மட்டும் யாருடைய குறுக்கீடும் எனக்குப் பிடிப்பதில்லை. காப்பியும் தண்ணீரும் எனக்கு உற்சாகம் தருபவை.2. அதிகாலையில் 5 மணி முதல் எழுகிறேன். ஒரு நாளைக்கு 5,6 பக்கங்கள் எழுதுவேன். மறுநாள் எழுதியதைப் படிப்பேன். அடிப்பேன். திருத்துவேன். சரியில்லாவிட்டால் கூசாமல் கிழித்து எறிந்துவிட்டு, வேறு

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-11167094384895272002010-07-26T09:43:00.000+05:302010-07-26T09:46:09.286+05:30

1. அச்சுப்பிழை பார்ப்பவரை ஒதுக்கி விட்டால் என் கதையின் முதல் வாசகன் நான்தான். அவ்வளவு ரசித்துப் படிப்பேன். வேகமாக எழுதிக்கொண்டு போவதனால் எழுதியதில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றும்தான் என் ஞாபகத்தில் இருக்கும். கோர்வையாக, எழுத்து ரூபத்தில் என் கதைகளை நான் அச்சில்தான் பார்த்து வருகிறேன். 2. பிரசுரிக்கும் நோக்கமே இல்லாமல் நான் கிழித்துப்போட்ட கதைகள் எந்தனயோ. எழுத்துக்கும் கைப்பழக்கம் மிகவும் அவசியம்.

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-39133667072156959722010-07-19T10:00:00.001+05:302010-07-19T10:06:55.725+05:30

கேள்வி: எழுதுவதற்கு எவ்விதச் சூழ்நிலையை நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்? உங்களுக்குப் புத்துணர்வு தரும் தூண்டுதலாக ஏதேனும் பழக்கம் உண்டா? எனக்கு லேசாக ரத்தக்கொதிப்பு இருப்பதால் இரைச்சல் ஆவதில்லை. எனக்கு அமைதி வேண்டும். தூய வெண்மையான தாளையும், பட்டையடிக்காமல், சன்னமாய் எழுதும் பவுண்டன் பேனாவையும் நான் பெரிதும் விரும்புவேன். கதை எழுதுவதற்கென்று தனியாக எனக்கு எந்தப் பழக்கமும் கிடையாது. காலை ஏழு மணியிலி

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-44620014644945373592010-03-07T09:21:00.002+05:302010-03-07T09:25:30.623+05:30

மகாகவி பாரதியின் வரலாற்றை முதன்முதலில் எழுதிய பாரதியின் அணுக்க சீடரான வ.ரா என்கிற வ.ராமசாமி ஒரு விசித்திர மனிதர். அவர் பிறப்பில் பிராமணராக இருந்தும் பிராமணர்க்கான ஆசார அனுஷ்டானங்களைக் கடைப் பிடிக்காதவர். பூணூலைக் கழற்றி எறிந்தவர். பிராமணர்களின் - பால்ய விவாகம், விதவைக்கொடுமை, பெண்ணடிமைத்தனம் போன்றவற்றைக் கடுமையாய்ச் சாடி, கட்டுரைகளும் நாவல்களும் எழுதியவர்.அதோடு சமூகத்தின் கண்மூடித்தனமான மூட

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-90401046176361338382010-01-31T09:22:00.002+05:302010-01-31T09:27:14.150+05:30

'கள்ளர்' என்ற சொல் பொதுவாக 'களவுத்தொழில் புரிபவர்' என்ற பொருளிலேயே வழங்கக் காண்கிறோம். ஆனால் அதற்கொரு விரிவான சரித்திரம் இருப்பதை 'எனி இந்தியன் பதிப்பகம்' வெளியிட்டுள்ள நாவலர், பண்டித ந.மு.வேங்கடசாமி நாட்டார் அவர்கள் எழுதியுள்ள 'கள்ளர் சரித்திரம்' என்ற நூலைப்படித்த பின்னர்தான் தெரிந்தது. வேளாளர்களில் தம்மை மேம்பட்டவராகக் கருதும் 'கார்காத்த வேளாளர்கள்' காலப்போக்கில் இன்று எல்லோருமே தம்மையும்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-2578938212467534702010-01-07T08:36:00.001+05:302010-01-07T08:38:51.914+05:30

வண்ணநிலவனின் நாவல்களில் அதிகமும் கிறிஸ்தவர்களின் வாழ்க்கையைப் பின்னணியாகக் கொண்டதாய் இருக்கும். அவர் கிறிஸ்துவர் இல்லை என்றாலும் அவர்களோடு நெருக்கமான பழக்கம் இருந்ததாலும், கிறிஸ்துவ சூழ்நிலையில் வசிக்க நேர்ந்ததாலும் அவர்களது வாழ்வை ஈடுபாட்டோடு அவர் எழுதநேர்ந்திருக்கலாம். 'கடல்புரத்தில்' நாவலில் கிறிஸ்தவ மீனவர்களின் வாழ்க்கை அசலாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த 'ரெயினீஸ் ஐயர் தெரு' நாவலும்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-49839948549647725522009-12-13T20:01:00.004+05:302009-12-13T20:08:58.182+05:30

பாவண்ணன் லா.ச.ராவைப் போல ஒரு அழகு உபாசகர். 'எங்கெங்கு காணினும் சக்தியடா' என்று பாரதிதாசன் சொன்னது போல அவருக்கு எங்கெங்கும் அழகே தென்படுகிறது. வீட்டை விட்டு வெளியே கிளம்பினால் அவரது கண்களில் தென்படுபவை எல்லாமே அழகுதான். பூங்காக்களில் தத்தித் தாவும் வண்ணப் புள்ளினங்களில், அங்கே விளையாடும் குழந்தைகளில், வானில் வலசை போகும் பறவைகளில், மஞ்சு தவழும் மலைக்குன்றுகளில், அவற்றிடையே வானின்று ஒழுகும்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-29865374386494492032009-12-08T20:16:00.000+05:302009-12-08T20:28:23.414+05:30

இன்று புதுமைப்பித்தனுக்குப் பிறகு அற்புதமான அங்கதம் அமைய எழுதுபவர் திரு. இந்திரா பார்த்தசாரதி அவர்கள். இவரது சிறுகதைகள் மட்டுமல்லாமல் நாவல்களும் அங்கதச்சுவை மிக்கவை. புதுமைப்பித்தனின் அங்கதம் கடுமையாகவும் எள்ளலாகவும் இருக்கும். ஆனால் இ.பா வின் அங்கதம் மென்னகை பூக்க வைப்பதோடு, சில சமயங்களில் வாய்விட்டுச் சிரிக்க வைப்பதாகவும், மறைமுகமாகச் சாடுவதாகவும் இருக்கும். 'கிழக்கு பதிப்பகம்'

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-88423044566092617052009-11-29T08:50:00.002+05:302009-11-29T08:54:48.847+05:30

'தலைப்பே படிக்கத் தூண்டுவதாக இருக்க வேண்டும்' என்பார்கள். அப்படி 'எனி இந்தியன் பதிப்பகம்' வெளியிட்டுள்ள வெங்கட்சாமிநாதனின் இந்த விமர்சனத் தொகுப்பின் தலைப்பும் உள்ளே நுழையத் தூண்டுகிறது. ஒரு புதிய எழுத்தாளர் தொடங்கி புகழ்பெற்ற மூத்த எழுத்தாளர் வரை தமிழ் இலக்கியப் படைப்புகளின் பரிணாம மாற்றங்களைச் சொல்வதாக இருக்கும் என்று கருதி உள்ளே நுழைந்தால் மேற் சொன்ன இருவரையும் உள்ளடக்கிய, பல்வேறு

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-37252010044652126392009-11-22T08:28:00.002+05:302009-11-22T08:32:01.038+05:30

மிகப் பழங்காலத்தில் எழுதப்பட்டும், தமிழரின் பெருமை பேசும் 'சங்க இலக்கியங் கள்' போன்ற நமது அரிய கருவூலங்களை இன்றும் நம்மால் படிக்க முடிவதால் தான் 'கன்னித்தமிழ்' என்று தமிழ்மொழி போற்றப்படுவதற்குக் காரணம் என்று ரசிகமணி டி.கே,சி ஒரு முறை குறிப்பபிட்டார். 400 ஆண்டுகளே ஆகி இருந்தாலும் ஆங்கில இலக்கியத்தின் 'ஷேக்ஸ்பியரி'ன் நாடகங்கள், சமகால வாசிப்பில் பொருள் கொள்வதில் நெருடலாக இருப்பதையும், 2000

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-68581673660936883082009-11-08T08:44:00.002+05:302009-11-08T08:51:00.802+05:30

நூல் வாசிப்பு பற்றி கி.ரா ஒருதடவை எழுதியதாக ஞாபகம். 'புஸ்தத்துக்குள் நுழையாலாம்னுதான் பாக்ககுறேன். ஆனா உள்ள நொழைய விட மாட்டேங்குறானே! காலைப் பிடிச்சு இழுக்குறானே!' என்பது போல வாசிப்புக்கு இடம் தராத எழுத்து பற்றிச் சொன்னதாக நினைவு. இரா.முருகனின் எழுத்தில் அந்தச் சங்கடமே இல்லை. உள்ளே நுழைய வேண்டியதுதான் - முதலை தண்ணீருக்குள் இழுத்துக்கொண்டு அடிஆழத்துக்குக் கொண்டுபோகிறமாதிரி அவரது எழுத்து நம்மை

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-73085119409001400732009-10-11T08:36:00.002+05:302009-10-11T08:42:27.080+05:30

தமிழில் அறிவியல் புனைகதைகளை முதலில் தொடங்கி வைத்தவர் திரு.சுஜாதாஅவர்கள். ஆரம்பத்தில் அவர் எழுதியவற்றில் அதிகமும், அறிவியல் கூறுகள் நிறைந்த விண்வெளிப் பயணம், மற்றும் திரில்லர் கதைகள். அதை ஒரு விளையாட்டாகவே செய்திருக்கிறார். ஆனால் பின்னாட்களில் சாதனைக் கதைகளும் படைத்தார். ஆனாலும் நமது அறிவியல் கதைகள் - நம்பவியலாத மேலை நாட்டு அறிவியல் கற்பனைக் கதைகள் போன்று இல்லாமல் - நம் மண்சார்ந்த யதார்த்தக்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-10688291843709379102009-09-24T07:30:00.000+05:302009-09-24T07:31:43.422+05:30

'சிலரது எழுத்துக்களில் காந்த சக்தி உண்டு. படிக்கத் தொடங்கினால் படித்து முடித்துவிட்டுத்தான் அந்தப் புத்தகத்தைக் கீழே வைக்கத் தோன்றும். நாவல்களில் வாசகர்களை ஈர்த்து ஒன்றிடச் செய்ய ஆவலைத் தக்க வைக்க நீரோட்டமாய் கதை இருக்கும்' - இது தேவனின் நாவல்களுக்குக் கச்சிதமாய்ப் பொருந்தும். கதையானாலும், கட்டுரையானாலும், நாவலானாலும் வாசகரைக் கவர்ந்திழுக்கிற, கட்டிப் போடுகிற காந்த சக்தி தேவனின் எழுத்தின் சிறப்பு

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-77814168412759412552009-09-06T08:35:00.001+05:302009-09-06T08:37:49.338+05:30

சங்கீத உலகில் இசை விமர்சகர் சுப்புடுவுக்கு நிகரான பிரபல்யம், இலக்கிய உலகில் ஒருவருக்கு உண்டென்றால் அது இலக்கிய விமர்சகர் வெங்கட்சாமிநாதன் அவர்கள்தான். இருவரும் தங்களது தாட்சண்யமற்ற விமர்சனங்களால் பலரது அதிருப்தியையும் விரோதங்களையும் சம்பாதித்துக் கொண்டவர்கள். கடந்த 40 வருஷங்களுக்கு மேலாக தில்லியில் இருந்து இலக்கிய, நாடக விமர்சனங்களை தமிழ் மற்றும் ஆங்கில ஏடுகளில் எழுதிவந்த சாமிநாதன் தற்போது

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-80573562786326813722009-08-31T07:20:00.001+05:302009-08-31T07:23:02.919+05:30

கடிதம் - 1----------அன்புள்ள பாரதிமணி அவர்களுக்கு, வணக்கம். 'உயிர்மை' வெளியிட்டுள்ள உங்களது 'பல நேரங்களில் பல மனிதர்கள்' கட்டுரைத் தொகுப்பைப் படித்தேன். இதிலுள்ள 23 கட்டுரைகளில் அதிகமும் நான் முன்பே 'உயிர்மை' இதழ்களில் படித்ததுதான். எனினும் தொகுப்பில் ஒரு சேரப் படிப்பதில் ஒரு தனித் திருப்தி உண்டல்லவா? 'ஒரே மூச்சில் படித்தேன்' என்பது உயர்வு நவிர்ச்சியாகும். நான் முழு லட்டையும் அப்படியே விழுங்கி

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-50190435693484273902009-08-06T07:30:00.001+05:302009-08-06T07:32:22.266+05:30

"சுருண்டோடும் வாழ்க்கைநதியின் சித்திரத்தை அசோகமித்திரன் படைப்புகள் நமக்குத் தருவதில்லை. அவை துளியில் ஆழ்ந்துவிடும் தன்மை உடையவை. அத்துளிகளில் நதியின் பிரம்மாண்டத்தை எப்போதும் அடக்கிக் காட்டுவதில் அசோகமித்திரன் வெற்றி பெறுகிறார்" என்கிறார் ஜெயமோகன். அதற்கு சரியான எடுத்துக்காட்டு அவரது 'தண்ணீர்' நாவல். நதியின் பரபரப்பான வேகமின்றி, சிறு ஓடை ஒன்றின் பாம்பின் ஊர்தல் போல நாவல் மெதுவாக நகரத் தொடங்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-7060032455496165262009-07-19T09:33:00.002+05:302009-07-19T09:39:41.896+05:30

மண் மணம் கமழும் மக்கள் மொழியில் கவிதைபாணியை உருவாக்கிய 'கவிஞர் பழமலய்' யின் பத்தாவது நூலாக 'கொனாரக் பாட்டியின் ஊன்றுகோல்' வெளி வந்துள்ளது. இதுகாறும் தன் சொந்தபந்தங்களின், தன் பிராந்திய மக்களின் கதைகளையும் அவர்களது வாழ்வின் அவலங்களையுமே கவிதைகளில்பதிவுசெய்து வந்த அவர் இப்போது தன் பிராந்தியத்துக்கு வெளியே நாடு முழுதுமாய் தேசீய அளவிலும் உலக அளவிலுமாய்த் தன் பார்வையைச் செலுத்தி எழுதும் மாற்றம்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-17686577106859887522009-07-12T08:28:00.001+05:302009-07-12T08:37:26.334+05:30

அநேகமாக இன்று எல்லா இலக்கிய இதழ்களும் பேட்டிகளை வெளியிடுகின்றன. குறிப்பாக 'தீராநதி', 'காலச்சுவடு''புதிய புத்தகம் பேசுது', 'இனிய உதயம்' போன்றவை தவறாது பேட்டிகளை இதழ்தோறும் வெளியிட்டு வருகின்றன. முதலில், 1965ல் தொடங்கப்பட்ட 'தீபம்', 'கணையாழி' இதழ்களில்தான் இப்படித் தவறாது மாதந்தோறும் பேட்டிகள் வந்தன. 'தீபம்' 'இலக்கியச் சந்திப்புகள்' என்ற பெயரில் சிறந்த இலகியவாதிகளைப் பேட்டி கண்டு வெளியிட்டது. ஆனால்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-68885822689093552182009-07-08T07:45:00.000+05:302009-07-08T07:47:34.838+05:30

'காஞ்சனை' தொகுப்பின் முன்னுரையில் புதுமைப்பித்தன், 'பழைய கதைகளை எடுத்துக் கொண்டு அதை இஷ்டமான கோணங்களிலெல்லாம் நின்று பார்க்க எங்களுக்கு உரிமை உண்டு' என்பார். அப்படி பாரதக் கதையை நடத்தி வைத்த கிருஷ்ணனது கதையை எடுத்துக் கொண்டு, இந்திராபார்த்தசாரதி அவர்கள் புதிய யுக்தியுடன் புதுமையான சுவையுடன் 'கிருஷ்ணா கிருஷ்ணா' என்கிற நாவலை எழுதியிருக்கிறார். 'சொல் புதிது, சுவை புதிது, பொருள் புதிது' என்று சொன்ன

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-20860142606764447792009-06-07T09:57:00.002+05:302009-06-07T10:03:13.291+05:30

அசோகமித்திரனின் பெரும்பாலான கதைகளும் 'கரைந்த நிழல்கள்', 'தண்ணீர்', மற்றும் 'விடுதலை' போன்ற நாவல்களும் சென்னையையே மையமாகக் கொண்டவை. ஆனால் அவரது சிறந்த நாவலாகச் சொல்லப்படும் '18வது அட்சக்கோடு' நாவல், அவரது பால்ய கால வாழ்வின் நினைவுகளாய் இன்னும் நெஞ்சில் நிழலாடிக் கொண்டிருக்கிற செகந்தராபாத் நகரத்தை முழுதும் களமாகக் கொண்டது. இந்தியப் பிரிவினை சார்ந்த வரலாற்றுப் பூர்வமான இலக்கியப் பதிவு அது. அந்நகரம்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-65665989857062299342009-05-24T08:53:00.000+05:302009-05-24T08:56:33.260+05:30

தமிழ் இலக்கிய உலகில் கட்டுரை இலக்கியம் இன்னும் சிறுகதை, நாவல் போல வளர்ச்சி பெறவில்லை. எழுதுகிறவர்கள் எல்லோரும், சிறுகதை, நாவல், கவிதை ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துகிற அளவிற்கு கட்டுரையில் ஆர்வம் காட்டுவதாகக் காணோம். 1950களில் ஆங்கிலத்தில் எஸ்.வி.வியும், ஆர்.கே.நாராயணனும் தம் மண்ணின் கலாச்சாரம், வாழ்க்கைமுறை ஆகியவற்றை பிரதிபலிக்குமாறு, மேல் நாட்டு ஜி.கே.செஸ்டர்டன் போன்ற கட்டுரை ஜாம்பவான்களுக்கு

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-61957783755476748642009-05-09T09:01:00.002+05:302009-05-09T09:09:00.910+05:30

'கவிதைகள் பிடிக்கும்; கதைகள் பிடிக்கும்; என்றாலும், எல்லாவற்றையும்விட மனிதர்களை நையாண்டி செய்வது மிகவும் பிடிக்கும் மார்க் ட்வெய்னுக்கு. அவர் ஒரு முழுநேர நையாண்டிக்காரர். அரசியல்வாதி, எழுத்தாளர், சீர்திருத்தவாதி, வாத்தியார், அப்பா, அம்மா, பாதிரியார், பரலோகத்திலிருக்கும் பரமபிதா - எவரையும் விட்டுவைத்ததில்லை ட்வெய்ன். பிடித்து இழுத்து வந்து, முச்சந்தியில் நிறுத்தி, வேண்டியமட்டும்பரிகாசம்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-58251326839289757152009-03-22T08:35:00.003+05:302009-03-24T11:14:22.473+05:30

'நான் ஏன் எழுதுகிறேன்' என்று இதுவரை நான் சிந்தித்ததில்லை. இப்போதுதான் அதுபற்றிச் சிந்திக்கிறேன். சின்ன வயதில், ஐந்தாம் வகுப்புப் படிக்கும் போது நவராத்திரிக்கு வீடு வீடாய்ப் போய் பிள்ளைகள் கோலாட்டம் அடிப்பது எங்கள் பள்ளியின் வழக்கம். அதில் ஒரு கும்மிப் பாட்டு. 'சிதம்பரக் கும்மி' யில் ஒரு நாலு வரி: 'நாலு புரத்திலும் கோபுரமாம் - அதில் நடுவில் எங்கணும் மாளிகையாம் காலோராயிரம் கொண்டொரு மாளிகை

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-47580863154071067092009-03-16T09:41:00.001+05:302009-03-22T09:03:40.840+05:30

1948ல் இந்தியாவில் திரையிடப்பட்ட ஷேக்ஸ்பியரின் 'ஹாம்லட்' படத்துக்கு 'ஆனந்த விகடனி'ல் விமர்சனம் எழுதிய பேராசிரியர் கல்கி அவர்கள் இப்படி எழுதினார்: 'அற்புதமான படம். ஒரு தடவை பார்த்தவர்கள் என்றும் மறக்க முடியாதபடி மனதில் ஆழ்ந்து பதிந்துவிடும் படம். மனித குலத்தின் மகோன்ன தத்தையும் நீசத்தனத்தையும் ஒருங்கே வெளிப்படுத்தும் படம். மனித உள்ளத்தில் புதைந்து கிடக்கும் அற்புத ரத்தினங்களையும், ஆபாச

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-74157429469258411422009-03-01T08:28:00.000+05:302009-03-01T08:32:19.808+05:30

கடந்த 40 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக, 1964ல் 'கல்கி'யில் வெளியான 'பேசாத உறவு' முதல் சமீபத்திய 'இஞ்சி' வரையிலான திரு.பி.ச.குப்புசாமியின் கதைகளை அவதானித்து வருபவன் நான். அற்புதமான மரபுக்கவிஞரும், கதைக்கலைஞருமான அவர் எப்போதும் வாழ்க்கை பற்றிய ஆரோக்கியமான கனவுகளோடும், மனித நேயத் துடனுமே மாந்தர்களைக் கண்ணகலப் பார்த்து வருபவர் என்பதை 'எனி இந்தியன்' வெளியிட்டிருக்கும் 'தெரிந்த முகங்கள்' என்ற அவரது முதல் கதைத்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-26467954578783483232009-02-15T19:30:00.001+05:302009-02-15T19:39:59.906+05:30

அபூர்வமும் அருமையுமாய் நாம் நினைப்பவை அதிக நாள் நீடிப்பதில்லை என்பது ஒரு சோகமயமான யதார்த்தம். இலக்கியத்திலும் அப்படித்தான். பாரதியும், புதுமைப்பித்தனும் மிக அபூர்வமான மேதைகள். அவர்கள் 50 வயதுக்குள் மறைந்து விட்ட மாதிரி நம் தலைமுறையின் அபூர்வ படைப்பாளியான ஆதவனும் 45 வது வயதில் அகால மரணமுற்றது தமிழ் இலக்கிய உலகின் ஈடு செய்ய முடியாத இழப்பு. 1965 வாக்கில் 'தீபம்', 'கணையாழி'யில் எழுதத் தொடங்கிய அவர்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-985133229880528532009-02-01T20:20:00.000+05:302009-02-01T20:24:34.065+05:30

மக்களைப் பைத்தியமாக அடிக்கும் சினிமா என்கிற கனவுலகம் பற்றி சுஜாதா எழுதிய 'கனவுத் தொழிற்சாலை' தொடர் 'ஆனந்தவிகடனி'ல் வெளியானதற்கு வெகு காலத்துக்கு முன்பே அறுபதுகளில் 'தீபம்' இதழில் சினிமா உலகம் பற்றி, திரு.அசோகமித்திரன் அவர்கள் எழுதிய 'கரைந்த நிழல்கள்' என்கிற நாவல் தொடராக வெளியானது. முழு நேர எழுத்தாளராக ஆவதற்கு முன்னால் கொஞ்ச காலம் ஜெமினி ஸ்டுடியோவில் பணியாற்றிய காலத்து அனுபவங்களை மிகை என்று எண்ண

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-37595805165284628592009-02-01T20:03:00.000+05:302009-02-01T20:05:39.153+05:30

ஜூல்ஸ்வெர்ன் என்பவர் 1873ல் எழுதிய 'பூமியின் மையத்துக்கு ஒரு பயணம்' என்கிற அறிவியல் கற்பனைப் புதினம்தான் இன்றைய அறிவியல் புனைகதைகளுக்கெல்லாம் முன்னோடி. 'க்ரிப்டாலஜி' என்னும் துறையை யாரும் அப்போது கனவுகூடக் கண்டிருக்கவில்லை. ஆனால் ஜூல்ஸ்வெர்ன் 'க்ரிப்டாலஜி'யின் நுணுக்கங்களைக் கிட்டத்தட்ட அப்படியே எழுதி விட்டார். இன்று 'க்ரிப்டாலஜி' ஒரு முக்கிய துறை. ராணுவ அதிகாரிகள், நிறுவனங்கள், புலனாய்வு

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-72524236743689377612009-02-01T09:27:00.000+05:302009-02-01T09:29:40.570+05:30

1. சிறுகதையைப் பொறுத்தவரையில், சொல்லுதற்கு ஒரு செய்தி இருந்தால் மட்டும் போதாது; அதைச் சுவைபடச் சொல்லும் திறமையும் இருக்க வேண்டும். 2. பல நிகழ்ச்சிகளை வளர்த்துச் செல்வது சிறுகதையின் இயல்பன்று. குறிப்பிட்டஒரு சூழ்நிலை, ஒரு சிறிய கருத்துடன் இணைத்துப் பின்னப்படும் நிகழ்ச்சி இயக்கமே சிறுகதை. அதேபோல் குறிப்பிட்ட ஒரு நிகழ்ச்சி மூலம் ஒன்று அல்லது சில பாத்திரங்களின் முக்கிய பண்பைச் சுட்டிக் காட்டி விட்டு

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-82115735279459833082009-02-01T09:22:00.000+05:302009-02-01T09:24:16.620+05:30

1. சிறுகதை வாமனாவதாரத்தைப் போன்ற கலை உருவம். நல்ல சிறுகதைக்குஅடையாளம் ஒன்றே: அதைப் படித்து நல்லவர்களுடைய மனதில் மகிழ்ச்சி தோன்றி உள்ளம் பூரிக்கும்.2. நாவல், குறுநாவல், சிறுகதை எதுவானாலும் எழுதும்போது, எழுத்தாளர்கள் தங்களதுபடைப்பில் அழுத்தமான 'மாரல்' என்ற ஒன்று இருக்கும் விதத்தில் எழுத வேண்டும்.'மாரல்' இல்லாமல் எழுதுவது கதையே இல்லை. அவர்கள் அப்படி எழுதுவதைவிடஎழுதாமல் இருப்பதே சிறந்தது.3. சிறுகதை

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-58082812048410736822009-01-18T18:03:00.000+05:302009-01-18T18:06:27.457+05:30

1. கலைஞன் என்பவன் தன் நாட்டின், தன்னுடைய சமுதாயத்தின் செவியாக, கண்ணாக, நெஞ்சமாக விளங்குபவன். தான் வாழும் காலத்தின் உண்மைகளை எடுத்துக் கூறுபவன்தான் கலைஞன்.2. எழுதத் தொடங்குபவர்களுக்கு இலக்கிய வரலாறு பற்றிய பரிச்சயம் இருக்க வேண்டும்; எந்தக் கலையானாலும் அதன் வரலாற்றினையும் அதன் வளர்ச்சியினையும் அறிந்திருக்க வேண்டும்.3. எந்த நூலானாலும் நேர்மையுடனும், மக்கள் மீதான நேசத்துடனும், நல்லெண்ணத் துடனும்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-16260282858103354562009-01-18T17:59:00.001+05:302009-01-18T18:02:20.401+05:30

1. ஒரு கதையின் வெற்றிக்கு முக்கியமான அம்சம் ஒன்றுண்டு. ஒவ்வொரு முக்கியமான பாத்திரத்தின் மீதும், ஏதேனும் ஒரு கட்டத்திலாவது, கதை கேட்போருக்கு அனுதாபம் ஏற்படவேண்டும் என்பது நல்ல கதையின் கட்டுக்கோப்பின் முக்கிய அம்சம்.2. உனக்கென - உன்னுடையது எனத்தக்க ஒரு தனித்தன்மை இருக்குமானால் அதை எழுது. அப்படி ஒன்றும் இல்லையானால் அதை நீ பெற்றாக வேண்டும். திறமை என்பது மிகுந்த பொறுமையின் விளைவு. நீ எழுத மேற்கொண்ட

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-32636337474034159492009-01-04T08:25:00.000+05:302009-01-04T08:28:08.352+05:30

பொதுவாக, மொழிபெயர்ப்புகள் மற்றும் அந்நிய மண்ணின் நிகழ்வுகளையும், பாத்திரங்களையும் கொண்டு எழுதப்படும் நாவல்கள் - வாசகரை மருட்டும் அந்நியத்தன்மை கொண்டவைகளாக அமைவது இயல்புதான். ஆனால் பிரான்சு நாட்டில் வாழும் புதுச்சேரிக் காரர் திரு.நாகரத்தினம்கிருஷ்ணா அவர்களின் இந்த நாவல் - 'மார்த்தாஹரி' அந்தக் குறைபாடின்றி, வாசகனுக்கு நெருக்கமாய் நின்று, நிகழ்வுகளினூடே சுகமாகப் பயணம் செய்ய வைப்பதாய் இருக்கிறது.

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-79274749118542175112009-01-04T08:23:00.000+05:302009-01-04T08:32:16.711+05:30

பெண் படைப்பாளிகள் என்றில்லாமல் இருபாலர்க்கும் பொதுவாக, இன்று குறிப்பிட்டுச் சொல்லக்கூடிய எழுத்தாளர்களில் திருமதி.வாசந்தி முக்கியமானவர். பெண் படைப்பாளிகள் என்றாலே இளக்காரமாய் நினைத்த முன் தலைமுறையினரால் கூட மிகச் சிறந்த படைப்பாளியாக ஏற்று மதிக்கப்பட்டவர். தான் பெண் என்பதால் பெண்ணியவாதியாகக் கருதப்படுவது தவிர்க்கப்பட முடியாதது என்று அவரே சொன்னாலும், அதையும் தாண்டி அவர் மிகச்சிறந்த மனிதாபிமானி,

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-45634627013584564332008-12-20T07:54:00.000+05:302009-01-06T08:07:07.207+05:30

கடலோர மீனவர் வாழ்வை அசலாகச் சித்தரித்த 'தகழி'யின் 'செம்மீன்' நாவலுக்குப் பிறகு அந்த வாழ்க்கையைச் சொல்லும் பல நாவல்கள் வந்திருந்தாலும் 'வண்ணநிலவனி'ன் 'கடல்புரத்தில்' நாவலே என்னை வெகுவாகக் கவர்ந்த நாவல். 'செம்மீனை'ப் போலவே- ஒரு அழகான காதல், சோகத்துடன் முடிவதுடன் ஆசாபாசங்களும், நம்பிக்கைகளும், துரோகங்களும், போராட்டங்களும் நிறைந்த அவர்களது வாழ்வின் யதார்த்தமான, மிகைப்படுத்தாத சித்தரிப்புகள் நெஞ்சை

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-43880124047189039842008-11-16T08:50:00.000+05:302008-11-16T08:52:51.263+05:30

பின்னாளில் எனக்கு நாடகக்கலையில் ஆர்வம் குறைந்து போனது என்றாலும் இளமையில் நான் பார்க்க நேர்ந்த உள்ளூர், வெளியூர் தெருக்கூத்துகள், நாடகங்கள் தந்த ரசனையால் அக்கலையில் ஒரு மோகம் இருந்தது. அதன் காரணமாய் எங்கள் கிராமத்து இளைஞர்கள் நாடகம் கற்றுக்கொண்ட போது அவர்களுக்காக சில காட்சிகளை எழுதவும், கல்லூரி நாட்களில் விடுதி விழாக்களுக்காக வானொலி நாடகங்கள் எழுதவும் நேர்ந்தது. ஒரு டிசம்பர் விடுமுறையில் நான் ஊர்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6690952.post-80836228646066464282008-10-26T09:02:00.001+05:302008-10-26T09:04:37.696+05:30

=========1. வேறு வார்த்தைகளில் வெளியிட முடியாத ஒன்றை' சொல்ல முடியாத ஒன்றைச் சொல்லத்தான் எழுத்தாளன் ஒரு சிறுகதையை எழுதுகிறான். அவனிடத்து ஒரு வாசகன், ''இதன் பொருள் என்ன?'' என்று விளக்கம் கேட்டால், ஒன்று அவன் எழுத்தாளனது திறமைக்குறைவை அல்லது வாசகர்களது வளர்ச்சியின்மையைக் குறிக்கும்.2. தந்தி மூலம் வரும் செய்திகள் பல நம்மை அதிர வைக்கின்றன; அல்லது பேரானந்தத்தில் ஆழ்த்துகின்றன. சிறுகதைகள் தந்தி மூலம ்

வே.சபாநாயகம்http://www.blogger.com/profile/14552547823962130312noreply@blogger.com1